10-jarig bestaan Edelweisskapel

Uit Amiepedia
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
De jubilerende Edelweisskapel in 1962.
Bovenrij: N.Peerboom, M.Vreuls, J.Dassen, W.Claessen en H.Boesten. Onderrij: J.Vries, P. Hermans, A.Goessens, Chr. Vries en P. Aarts

10-jarig bestaan Edelweisskapel is een feestverslag geschreven door A.G. Goessens. Dit ter gelegenheid van het 10-jarig bestaan van “Edelweiss” op 8 juli 1962. Het originele, met de hand geschreven, verslag is zorgvuldig overgetypt. No Goessens zijn verhaal als Kroniek: De eerste 10 jaren van de Edelweiss Kapel Amby.



Tweede lustrum

Originele handgeschreven verslag van No Goessens

Dames en Heren,

Of een vereniging nu haar eerste of tweede lustrum viert, haar zilveren of gouden bestaansfeest, het is gebruikelijk om bij gelegenheid van de feestvergadering een historisch overzicht te geven van het ontstaan, de oprichting en de voornaamste feiten van de achter ons liggende jaren.

Nu wij vandaag het 10-jarig bestaan herdenken van onze “Edelweisskapel”, rust op mij de niet gemakkelijke taak aan u een feestverslag aan te bieden. De basis tot oprichting van onze kapel is werkelijk een uniek feit, om reden de eerste besprekingen hieromtrent, in afwijking van de normale vorm, plaatsvonden in Gods vrije natuur, op een stuk land van Dhr. Giel Damoiseaux, gelegen achter de fruittuin van Dhr. Louis Matti aan de Molenweg. Het was in de maanden oct/nov. 1951 toen enkele leden van de Harmonie St. Walburga waaronder de oud-voorzitter Dhr. Schoenmakers en het lid Hub Hermans iedere zondagochtend naar het veld trokken om vogels te vangen voor het Ringstation. De vogelhut waar vanuit de vogelvanger Hub Hermans met zijn lokfluitjes de vogels naar het net lokte, was de plaats waar heel vaak het wel en wee van de Harmonie besproken werd, te meer daar heel wat leden van St. Walburga een bezoek brachten aan het Ringstation. Tot de vaste klanten was ook ondergetekende en het ringen van vogels voor wetenschappelijke doeleinden trok zó mijn belangstelling, dat ik zelfs als vaste medewerker aan het Station werd verbonden. Het vaste driemanschap Schoenmakers, Hermans en Goessens allen leden van St. Walburga belegden als het ware iedere zondag een vergadering waar plannen gesmeed werden om het corps op hoger niveau te brengen. In bedoelde hut werd alles onverbloemd gezegd en liet nooit iemand een steen op zijn maag liggen. Het corps in zijn geheel en heel vaak het bestuur werd dan op de korrel genomen waarbij goed bedoelde kritiek niet uitbleef. En dat was voor de voorzitter Dhr. J. Schoenmakers juist hetgeen wat hij moest hebben. Vanuit de hut bracht hij de plannen maar ook de kritiek over naar de bestuursvergaderingen van het corps en ik moet ronduit zeggen dat deze tactiek van onze oud- voorzitter zeer heilzaam werkte. Een van de plannen die in de vogelhut aan de Molenweg werd geboren en door Dhr. Schoenmakers op de bestuurstafel van de Harmonie in lokaal Hansen werd neergelegd was de oprichting van een boeren blaaskapel. Het idee kwam eigenlijk tot stand door het feit dat Bèr Hermans op zijn vinkenfluitje een mars aan het blazen was waarop Dhr. Schoenmakers reageerde met de opmerking “Bèr, daar komen geen vinken op af” je lijkt wel “Boer Biet”. En met deze opmerking werd de grondslag gelegd van onze kapel. Die bewuste zondagmorgen werd reeds druk over het plan gesproken en het voor en tegen afgewogen. Dhr. Schoenmakers zou het plan voorleggen aan het volledige bestuur van de Harmonie dat uiteindelijk haar fiat moest geven. I.v.m. een zeer druk voorjaarsprogramma duurde het toch nog enkele maanden eer het plan meer vaste vorm begon te krijgen. In mei 1952 gaf het volledige bestuur van de Harmonie haar goedkeuring en voteerde voor de eerste kosten een krediet. Dhr. No Goessens werd gevraagd de samenstelling van de kapel en de leiding hiervan op zich te nemen. Contact met de daarvoor in aanmerking komende leden van de Harmonie werd opgenomen en in de eerste week van juli 1952 vond de eerste repetitie plaats en daarmede was de boeren blaaskapel een feit geworden. Tot leden traden toe P. Aarts, W. Aarts en J. Reynders klarinet, J. Ferron bugel, J. Vries trompet, H. Hermans bariton, P. Hermans trombone M. Duykers sax-alto,

M. Peerboom bas , Chr. Vries slagwerk en A.G. Goessens sax tenor, tevens leider van de kapel.

Optredens

Krantenartikel 9 november 1952

Druk werd gerepeteerd en reeds op 9 november 1952 bij het eerste Sjlaaimettenfeest trad de kapel voor het eerst naar buiten op. In een verslag over dit feest lezen wij dat het een grote verrassing was. De boeren blaaskapel zorgde namelijk voor de muzikale omlijsting van dit feest en gaf aan de folkloristische gebeurtenis een ware sfeer.

Op 23 november 1952 werd medewerking verleend aan een toneelwedstrijd onder auspiciën van de toneelgroep Vondel.

15 maart 1953 was reeds een hoogtedag. Op die dag nam de kapel, gekleed in witte uniformblouses, deel aan de “Sterrenregenavond”, georganiseerd door het comité “Ondersteuningsfonds Harmonie”. Voor een totaal uitverkochte zaal waar de bezoekers tevens als jury optraden kwam onze kapel als 2e uit de bus van de 52 representanten op toneel, vocaal en instrumentaal gebied die hier om de hoogste eer streden. De algemene indruk was dat de kapel als een grote aanwinst voor Amby beschouwd moest worden. En deze indruk is in de loop der jaren absoluut bewaarheid. Talrijk teveel om op te noemen zijn de feesten waaraan onze kapel haar medewerking verleende. Enkele wil ik echter memoreren. In 1956 bij gelegenheid van de carnavalsviering sloot “Edelweiss” zich aan bij de Carnavalsvereniging “De Sjlaaibök” en sedert genoemd jaar treedt zij rond deze tijd op als Hofkapel. De naam blaaskapel “Edelweiss” was een begrip geworden tot buiten onze gemeente, getuige het optreden te Heer, Bemelen, Klimmen, Stein, St. Geertruid, Maastricht, Bunde, Noorbeek en Meerssen. Niet vergeten mag worden de grote Tiroleravond die onze kapel verzorgde op 24 juli 1958 in het kader van het 60-jarig bestaansfeest van de Harmonie St. Walburga. Geheel belangeloos en met groot succes werkte “Edelweiss”mee aan de Limburgse avond te Meerssen op 26 augustus 1958 waarvan de opbrengst bestemd was voor de jeep van Pater-missionaris Ghijsen. Prettig zijn de herinneringen van iedere uitvoering waaraan onze kapel haar medewerking verleende.

Jubilarissen

De jubilarissen op 8 juli 1962. Van links naar rechts: P. Hermans, J.Vries, P. Aarts, A.Goessens en Chr. Vries

In de bezetting kwamen in de afgelopen jaren slechts kleine wijzigingen voor. De leden van de blaaskapel “Edelweiss”zijn vrienden geworden, op elkaar afgestemd en elkaar begrijpend. Niets is hen teveel en hun opofferende liefde kan als voorbeeld gesteld worden voor menige vereniging. Dit verslag zou niet volledig zijn wanneer niet een apart woord van dank en felicitatie gericht zou worden tot die leden, die vandaag hun 10-jarig lidmaatschap herdenken. Het zijn de heren Pierre Aarts, Jan en Chris Vries, Pierre Hermans en No Goessens, welke laatste tevens 10 jaar de leider en dirigent van de kapel is. Behalve deze heren bestaat de kapel nog uit de heren W. Claessen, H. Boesten, M. Vreuls, J. Dassen en N. Peerboom. Aan allen hartelijk dank voor alles wat zij voor “Edelweiss” hebben gedaan.

Slotwoord

Ik moge de hoop uitspreken, dat de weg naar ons zilveren bestaansfeest even gemakkelijk en prettig moge zijn als de 10 jaar die achter ons liggen. Ik zou tekort schieten wanneer ik niet aan het einde van dit feestverslag namens de hele kapel onze werkelijk gemeende dank zou willen brengen aan het bestuur van Harmonie St. Walburga voor hun daadwerkelijke steun die wij steeds mochten ondervinden. De leden van de kapel zijn u hier dankbaar voor en geven u de verzekering dat zij zonder uitzondering alles zullen doen om de naam en eer van St. Walburga hoog te houden.

Zie ook