Amby's Körfke
| Amby's Körfke | ||
| ||
| Naam | Amby's Körfke | |
| Opgericht | september 1979 | |
| Opgeheven | 30 juni 1995 | |
| Locatie Complex | Van Slijpestraat | |
| Voorzitter | Dorry Siegelaer | |
| Oprichter | Gretha Warnas, Lea Kuipers en Annie Hentzepeter | |
| Type vereniging | Dameskorfbal | |
Amby's Körfke was een dameskorfbal vereniging. De club werd opgericht in september 1979 door Gretha Warnas, Lea Kuipers en Annie Hentzepeter. Er werd jarenlang, met veel succes en plezier, gekorfbald op een complex gelegen aan de Van Slijpestraat. Op 30 juni 1995 kwam het tot een fusie met KV Trega tot het huidige KV Maastricht
Korfbal is een van oorsprong Nederlandse sport, bedacht door de Amsterdamse onderwijzer Nico Broekhuysen in 1902. Het spel is gebaseerd op het Zweedse ringboll. Korfbal kenmerkt zich door het feit dat het een van de weinige teamsporten is die niet is voorbehouden aan dames en heren apart: korfbal wordt van oudsher gemengd gespeeld, maar kent daarnaast ook een damescompetitie. In het voor- en najaar worden de wedstrijden gespeeld op het veld. In de winterperiode vinden de wedstrijden plaats in de zaal.
Geschiedenis
De eerste aanzet om een korfbalvereniging in Amby op te richten is gekomen vanuit de Nederlandse Dames Korfbalbond. Die deelde in 1979 folders uit op de basisschool om te kijken of er genoeg animo in de wijk was om een dameskorfbalclub te beginnen. De meisjes waren enthousiast en zodoende werd op de ouders een beroep gedaan om de kar te trekken. Verdere medewerking van de bond bestond uit het leveren van linten en een student van het CIOS als trainer. Door het winnen van een ledenwerfactie van de Korfbalbond kwam de club aan de eerste bal. De club had de grootste groei doorgemaakt van alle clubs uit het District Zuid, namelijk van 0 naar ineens 14 leden. De rest moesten de gemotiveerde ouders zelf regelen. Als naam kwam "Amby's Körfke" te voorschijn en de veertien korfbalsters in spé wilden dolgraag wedstrijden spelen.
De naam Amby's Körfke leverde in de wijk nog een beetje discussie op. In het Amies dialect had dit eigenlijk "Amies Körfke" moeten zijn. Tijdens een van de zittingen van CV De Sjlaaibök werd dat eens op ludieke wijze aangehaald hetgeen weer reden was om in de optocht op carnavalsmaandag een wagen op te tuigen met leden van de vereniging en het thema “Wat zouden wij zijn zonder B”. Korfbal is in Nederland vooral bekend als gemengde sport, dameskorfbal was vooral bekend in Noord-Limburg, Brabant en Gelderland. In Zuid-Limburg was er maar één dameskorfbalclub en dus een relatief zeer onbekende tak van sport. Desondanks werd Amby’s Körfke een succesverhaal.
Meteen kampioen
Er werd één aspiranten team ingeschreven in de zaalcompetitie. Dat team werd meteen kampioen en dat zou zeker niet de laatste keer zijn dat er een kampioenschap gevierd zou worden. Binnen twee jaar tijd had de vereniging vier teams en wisselde men geregeld van trainingsvelden. De eerste trainingen werden door leidsters en bestuurders zelf verzorgd, met name Marij Wintgens heeft daarin een belangrijke rol gespeeld. Vanaf de oprichting tot en met de dag dat de vereniging werd opgeheven was Marij betrokken als bestuurslid en/of leidster en/of trainster van een of meerdere teams.
De eerste wedstrijden en trainingen werden gehouden op een grasveld bij het RKASV-terrein, maar wisselde regelmatig. Vrij snel kon worden verhuisd naar een locatie bij het Geusseltstadion waar getraind en gespeeld werd op een kunstgrasveld. Maar het gesleep met korven, palen en linten was op bepaalde trainingslocaties geen makkie vanwege de grote afstanden tussen materiaalhok en de plaats waar de training gegeven werd. De droom naar een eigen vast plekje waar alles kort bij de hand was, werd dan ook steeds groter. In de tussentijd was het niveau van de korfbalsters opgekrikt door de trainers en coaches.
Ook op bestuursniveau vonden er diverse wijzigingen plaats. De grote doorbraak kwam toen Jos Hentzepeter tot het bestuur toe trad. Hij was een manusje-van- alles zonder een specifieke functie, daarom werd zijn functie omschreven als coördinator. Maar in wezen was hij de grote organisator en drijvende kracht achter de vereniging. Hij haalde Dorry Siegelaer, bekend bij de vereniging omdat hij een aantal jaren eerder langere tijd secretaris was geweest, ook over om voorzitter te worden toen Annie Hentzepeter te kennen gaf te willen stoppen als voorzitter.
Voetbaltrainer als trainer
Een belangrijke rol bij de trainingen vervulde de heer Stef Ploum, van oorsprong voetbaltrainer, die bleek ook zeer goed korfbaltrainingen te geven. En dat heeft hij dan ook jarenlang met zeer veel succes gedaan voor het eerste en tweede seniorenteam. De wedstrijden werden hoofdzakelijk in Zuid-Limburg gespeeld tegen clubs die helaas heden ten dage niet meer bestaan, zoals bijvoorbeeld: Е.К.С. en Korfmikkers uit Geulle.
Eerste kunstgraskorfbalveld van Nederland
Rond 1985 moest het kunstgrasveld aan de Geusselt plaats maken voor een vestiging van Hahmes. Het geld dat daarvoor werd betaald aan de Gemeente kon worden ingezet om voor Amby’s Körfke een eigen terrein te realiseren. De droom van een eigen locatie kwam uit in 1986 doordat de Gemeente de locatie aan de Van Slijpestraat aanwees om kleedlokalen te bouwen. Op deze plek was vroeger een speeltuin gelegen. De kleedkamers werden in eigen beheer gebouwd en gefinancierd door subsidies en de beroemde "brikke-actie". De accommodatie werd enkele jaren later van het eerste kunstgraskorfbalveld van Nederland voorzien, alsmede van een lichtinstallatie die onder meer door zelfwerkzaamheden en klussen voor de gemeente werd betaald.
Bij de opening van het kunstgrasveld op een mooie zondagmiddag door wethouder In de Braekt, die ook in Amby woonde, liep de halve wijk uit om drie valschermspringers te zien die keurig op de middenstip van de prachtige accommodatie landden met een symbolische sleutel voor de ingebruikname.
Hoogtepunten
In de tussentijd was Amby's Körfke gegroeid naar een club van zo'n 100 leden, allemaal afkomstig uit de eigen wijk. Op het toppunt van de groei waren er vier senioren-, één junioren-, twee aspiranten- en een pupillenteam. Op dat moment was het niveau van het eerste en tweede team dusdanig dat beide teams in de 1ste klasse speelden.
Een van de sportieve hoogtepunten was de kampioenschappen op één zondag van zowel het Eerste als het Tweede seniorenteam. Genoeg reden voor zowel Dagblad De Limburger als Het Limburgs Dagblad om in de krant aandacht te schenken aan deze unieke prestatie.
Naast de sportieve successen werd ook op andere wijze aan de toekomst gewerkt. Ieder jaar werd op een zondagmiddag vlak voor carnaval een bal georganiseerd in de zaal achter café De Keizer, waarbij een van de jeugdleden als prinses werd uitgeroepen. Vele andere verenigingen zoals bijvoorbeeld de jeugdafdeling van CV De Sjlaaibök en de judoclub bezochten dit succesvolle carnavalsbal.
Naast het jaarlijkse carnavalsbal was er wel elk jaar een team kampioen, reden om ook ieder jaar een kampioenenreceptie te organiseren. Deze feesten zorgden voor een financiële impuls van de vereniging. Maar er werd veel meer georganiseerd om geld op te halen voor de club. Rondom 6 december kon je Sinterklaas en Zwarte Piet uitnodigen, de financiële tegemoetkoming ging in de clubkas. Zelfs een hele middag winkel uit, winkel in in de Muntstraat in Centrum Maastricht was de Zwarte Pieten en de Sint niet teveel.
Een ander hoogtepunt was jaarlijks de driedaagse kampen die voor alle leden van de vereniging werden georganiseerd met een playbackshow en als afsluiting op zondagmiddag de zeskamp. Dit leidde zelfs tot een eenmalige zeskamp voor heel Amby, die werd georganiseerd op het eigen veld aan de Van Slijpestraat. Het scheelde maar heel weinig of er kwam een vroegtijdig einde aan het feest. De organisatie had het niet nodig gevonden om een vergunning aan te vragen en de voorzitter moest zijn beste verbale beentje voorzetten toen een inwoonster van de Westrand haar beklag kwam doen over de geluidsoverlast op die zondagmiddag. Verder werd dit overigens een geweldig succes met wederom een positief financieel resultaat. Het succes van de vereniging was niet alleen maar sportief gericht, het was meer dan een sportvereniging. De sfeer en de gezelligheid binnen de vereniging stonden voorop. Zo werd voor de leden en aanhang van alles georganiseerd, zoals droppings of speurtochten. Het ledenbestand bestond zelfs uit een aantal actieve mannelijke voetballers: iedere vrijdagavond werd een uurtje op het kunstgrasveld gevoetbald en hun contributie-opbrengsten gingen uiteraard naar de clubkas.
Fusie
In 1993 zocht het bestuur van KV Trega, de Maastrichtse gemengde korfbalvereniging, contact met Amby's Körfke om te praten over een fusie vanwege het feit dat Trega op sterven na dood was. Er werd door het bestuur van Trega met jaloerse ogen gekeken naar de organisatie van Amby’s Körfke en men hoopte op dit organisatorische succes mee te liften. Maar het was snel duidelijk dat de voordelen eerder gezocht moesten worden in het eigen terrein van Amby’s Körfke, vrijwilligers moesten toch komen uit de eigen achterban. In het begin werden de gesprekken tussen beide besturen met argusogen bekeken door de leden van Amby's Körfke.
De fusie werd twee jaar later, op 30 juni 1995, voltooid door in het vervolg als KV Maastricht verder te gaan. Een vereniging met als eerste in Nederland een dames- en een gemengde afdeling, een voorloper in Nederland want halverwege de jaren 90 was de eerste toenadering tussen de twee korfbalbonden om tot één Korfbalbond te komen. Tot dan strikt gescheiden werelden.
Juridisch-technisch was er eigenlijk geen sprake van een fusie. De voorzitters Dorry Siegelaer en Hans de Wind die de fusie tot stand moesten brengen hoorden van de notaris dat het veel eenvoudiger was beide bestaande verenigingen op te heffen en één nieuwe vereniging op te richten. Hetgeen dus ook geschiedde. Overigens niet zoals Dorry Siegelaer graag wilde tijdens een feestavond in aanwezigheid van alle leden, maar gewoon ten kantore van de notaris. Met het opheffen van Amby’s Körfke kwam ook een einde aan het typisch Ambysche karakter van de vereniging. Toch wel een unieke vereniging, ook op bestuursniveau. Zo waren er in 16 jaar bijvoorbeeld maar twee verschillende voorzitters en altijd dezelfde penningmeester.
Droom van een kantine
Één nieuwe vereniging die een lang gekoesterde wens van Amby’s Körfke wilde realiseren: de bouw van een eigen kantine. Toenmalige bestuursleden stelden alles in het werk om de accommodatie uit te breiden met twee kleedlokalen (want nu waren er ook mannelijke leden) en de lang gekoesterde kantine. De accommodatie werd in 1997 binnen enkele maanden met flinke inzet gebouwd. De arbeid werd grotendeels geleverd door een legertje vrijwilligers met onder andere Benno en Erwin Hermans. Dit alles onder de bezielende leiding van clubicoon Jos Hentzepeter. Op zaterdag 26 april 1997 werd de kantine "Ut Treechter Körfke" geopend. Daarmee kwam de lang gedroomde kantine er eindelijk!
Trivia
- Na de oprichting werd het aspiranten team meteen kampioen in hun eerste seizoen.
- Amby's Körfke was de eerste korfbalclub in Nederland die op kunstgras ging spelen.
Zie ook
Bronnen, noten en/of referenties
|