De herdenking van Korporaal-1 Petrie Crijns in 2022

Uit Amiepedia
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Oud-collega’s van KLP-1 Petrie Crijns, de veteranen van T-1 en overige leden van het Transportbataljon, vierden in 2022 hun 30-jarige reünie. Bij deze gebeurtenis werd hun collega Petrie niet vergeten: er werd een speciale herdenking georganiseerd met een bezoek aan haar begraafplaats in Amby en het aanbieden van een speciaal voor Petrie gemaakte herdenking. Oud-collega Corné Donders maakte een verslag van deze gebeurtenis. Dit is voor Amiepedia beschikbaar gesteld en hier te lezen. Het verslag sluit mooi aan bij het artikel over De Petrie Crijns-tunnel.


Corné Donders aan het woord:

Dit stukje begin ik met een blik in het dagboek dat ik bijgehouden heb tijdens mijn uitzending met het Transportbataljon.

Donderdag 18 februari 1993

Na een 2-daagse rit naar Metkovic (stad in het district Dubrovnik-Neretva in Kroatië, red.) keert het 1e peloton van de Alfa-cie terug op het kamp in Busovaca. Bij aankomst worden we opgewacht door kapitein Groenheide met slecht nieuws: de korporaal-1 Petrie Crijns is om het leven gekomen. Bij velen van ons hakt dit er, begrijpelijkerwijs, flink in. Normaal is er een drankje 's avonds ter ontspanning, maar dit keer wordt het een rustige, beetje terneergeslagen avond.

Zaterdag 5 november 2022

De 30-jarige reünie van het Transportbataljon staat op het programma. Gedurende de reünie realiseer ik me dat het dan komende 18 februari 30 jaar geleden is dat Petrie Crijns om het leven is gekomen. “Daar moeten we iets mee doen”, denk ik, “maar hoe of wat … nog geen idee.” Ik overleg het met iemand en die krijgt de tranen in zijn ogen. Even snel overleggen met Eric Hoogsteder. Als ik me niet vergis, heeft hij nog contact met de ouders van Petrie. Ik wil best iets op touw zetten, maar vanzelfsprekend wel met toestemming van de ouders. Eric zegt me toe contact op te nemen en daarna is het afwachten.

Een paar dagen later

Na een paar dagen is er een "verlossend" mailtje van Eric; de ouders zijn op de hoogte en vinden het oké. Een paar dagen later neem ik contact op met de ouders en maak ik mijn plan bekend. De reactie van (moeder) Berthien is naast emotioneel ook hartverwarmend: “Dat jullie daar zoveel jaar later nog aan denken vind ik bijzonder en zo mooi”. Dus met toestemming van de ouders ga ik op zoek naar een ontvangstlocatie. Dit heeft nog wat voeten in aarde, want het is dat weekend Vastelaovend in Limburg, in goed Nederlands: Carnaval. Echter bij het tweede adres, eetcafé De Kardinaal, is het raak. De eigenaar wil graag zijn medewerking verlenen aan dit bijzondere idee. Na op diverse social-media bekend gemaakt te hebben wat de plannen zijn, komen de aanmeldingen binnen: in totaal een kleine 35. Om eerlijk te zijn meer dan ik verwacht had, dus nu maar extra mijn best doen om alles goed geregeld te krijgen. Dat regelen bestaat uit een bezoek aan de ontvangstlocatie café De Kardinaal te Amby, bloemen regelen en een klein programma opstellen. Op verzoek van Berthien, (vader) Harry en hun dochter Tamara leg ik contact met aalmoezenier Janssen, want die willen ze er graag bij hebben. Hoewel hij toch al aardig op leeftijd is weet hij nog scherp hoe en wat er gebeurde 18 februari 1993 en in de dagen daarna. Ook hij zegt toe te komen, wat door de familie bijzonder op prijs gesteld wordt.

Zaterdag 18 februari 2022

Herdenking Petrie Crijns najaar 2022: veteranen in de tunnel Amby-Nazareth

Het is vroeg dag, heel vroeg zelfs. Hoewel ik geen zenuwpees ben zit ik toch rond 03.00uur op mijn balkon met een sigaar en bak koffie. Nog snel de checklist doornemen. Overal is aan gedacht naar mijn idee, dus het kan gaan gebeuren. Rond 09.00uur ga ik het bloemstuk ophalen. Ik neem voor Jim, de zoon van Tamara, ook nog een anjer mee. Die kan hij dan neerleggen bij zijn tante, die hij alleen maar kent van verhalen en foto's. Verder kan ik me rustig verplaatsen richting Amby alwaar ik rond 11.30uur arriveer. De eerste veteranen zijn dan al binnen. Rond 12.30uur is iedereen aanwezig en kunnen we, na een klein woordje van ondergetekende, aan de koffie met natuurlijk Limburgse vlaai.

Hierna verplaatsen we ons met de groep van een kleine 50 personen - te weten de ouders en zus van Petrie, familie en veteranen - richting het viaduct dat naar Petrie vernoemd. Daar maken we een groepsfoto en geven we even onze gedachten de vrije loop. Hierna gaan we naar de begraafplaats.



Op de begraafplaats

Neefje Jim legt een anjer op Petries graf

Op de begraafplaats aangekomen wordt door Gerard van Kuijck uitgelegd wat de bedoeling is; fijn om er een actief dienende officier bij te hebben. Een kleine toespraak van Eric Hoogsteder volgt. Hierna legt neefje Jim de anjer op het graf van zijn tante en leggen Daan en Frank, mannen van Petries peloton, het bloemstuk en houden we een minuut stilte.

Veteranen leggen een bloemstuk bij Petrie
Bloemstuk op haar graf
Eregroet door oud-collega’s: veteranen van het Transportbataljon T-1

Hierna is er langs het graf een defilé, waarin de ouders en familie voorop gaan. Hierna volgen wij veteranen paarsgewijs. Met het brengen van de eregroet nemen we afscheid van Petrie.

Aansluitend gaan we naar Café De Kardinaal alwaar de aanwezigen van Berthien en Harry friet met saté of stoofvlees aangeboden krijgen, waarvoor onze hartelijke dank.Er zit nog genoeg geld in de pot die we samen bij elkaar gelegd hebben, dus kunnen we nog een drankje doen.




Een blijvende herinnering

Overhandiging herdenkingsschildje
Herdenkingsschildje


Dan komt het moment waar ik zelf misschien wel het meest tegenop heb gezien. Onze grafisch ontwerper, Marvin van Gool, heeft een blijvende herinnering, een herdenkingsschildje, laten maken dat ik overhandig aan de ouders van Petrie. Het kan zijn dat ik het verkeerd waarneem, maar denk te merken dat de ouders hierdoor een beetje ontroerd waren.Niet gek eigenlijk gezien het feit dat het 30 jaar geleden is dat hun dochter Petrie, sneller dan verwacht, terug kwam uit het voormalige Joegoslavië. Ze beloven dat het een ereplaats in hun huis krijgt.




Gelukkig en trots

Na nog wat te drinken genomen te hebben keren we weer huiswaarts, ieder met zijn eigen gedachten en gevoelens. Het gevoel dat ik mee naar Tilburg nam was gelukkig en trots. Gelukkig omdat de dag goed verlopen is en trots omdat we dit toch maar weer mooi met zijn allen gedaan hebben. We hebben laten zien dat wij van T-1 en de rest van het Transportbataljon Petrie nooit vergeten hebben.


Zie ook

artikel: De Petrie Crijns-tunnel