Huize Severen

Uit Amiepedia
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Huize Severen in 2019

Huize Severen is een 18e-eeuws kasteelachtig landhuis gelegen op de Severenstraat 8. Het landgoed Severen maakt deel uit van het Buitengoed Geul & Maas. De gebouwen bestaan uit een kasteeltje en een boerderij genaamd Hoeve Severen, beide hebben heden ten dage andere eigenaren. De gebouwen zijn in bezit geweest van verschillende familie's.

Geschiedenis en bewoners

De geschiedenis van Huis Severen begint in de late middeleeuwen. Het huis was toen in bezit van de familie Van 't Zievel. Van deze familie is de huidige naamgeving afkomstig; Severen is een verbastering van Zievel, wat zoveel betekent als 'drassig terrein', verwijzend naar de grond waar het kasteel op gebouwd was. Na de familie Van 't Zievel kwam het huis achtereenvolgens in bezit van de families Van Streithagen, Rietraet, Pain et Vin, Van Slijpe en Stevens.

Luchtfoto Huize Severen in de jaren '60

In 1647 werd de nog bestaande kasteelhoeve gebouwd door majoor Pain et Vain. Diens dochter trouwde met Adriaan van Slijpe. Hun zoon, de latere burgemeester Godard van Slijpe, bouwde het huidige hoofdgebouw. In de 19e eeuw verwierf de rijke industrieel Prosper Stevens het landgoed. Stevens was in 1847 oprichter van de wapenfabriek Manufacture royale des armes à feu. Hij liet een aantal veranderingen en toevoegingen aanbrengen en gaf opdracht het landschapspark aan te leggen.

In 1912, nadat Stevens kinderloos was gestorven, vestigde de kloosterorde Zusters van Barmhartigheid (Soeurs de la Miséricorde) er een voogdijgesticht voor verlaten en verwaarloosde kinderen. De zusters, die ook wel de Zusters van Severen werden genoemd, stichten in het herenhuis de voogdijstichting Sint Vincencius à Paolo en bouwden later nog een kapel en een school.

In 1920 verrees naast het landhuis een neogotische kapel ontworpen door de architect Guillaume Knols (zie luchtfoto hiernaast). In 1986 werd het complex aangekocht door de woningcorporatie Maasvallei, die de kapel en verscheidene andere bijgebouwen liet slopen, en van het landhuis de benedenverdieping in oude stijl restaureerde en op de bovenverdiepingen appartementen inrichtte.

Het omliggende park is eigendom van Stichting Elisabeth Strouven, die het bestemde voor de patienten van de Zeven Bronnen, de verpleegkliniek aan de overkant.

Beschrijving

Exterieur hoofdgebouw

Het huidige kasteel is een omgracht herenhuis met wolfdak en is in 1742 gebouwd door Godaert van Slijpe op de plek van een laatmiddeleeuwse voorganger. Over een boogbrug heeft men toegang tot het huis, door een poort met een gebeeldhouwde omlijsting in Lodewijk XV-stijl, waarin het alliantiewapen van de families Van Slijpe en Van Bogaert is verwerkt. De achtergevel met daarvoor een terras met hardstenen balustrade, heeft een midden risaliet met afhangende guirlandes en daarboven een dakerker waarin aan de top een onderbroken fronton waar een ovaal zoldervenster in is aangebracht. Aan de zijkanten van het huis bevinden zich in het oog springende veranda's, die in 1880 zijn aangebouwd, en aan de tuinzijde een portiek met dubbele zuilen.

Om het hoofdgebouw licht een brede gracht met aan de oost- en westzijde een brug. Aan de westzijde ligt een in landschapsstijl ingerichte tuin uit 1880.

Interieur hoofdgebouw

Het huis heeft een rijk interieur in 18e-eeuwse Régencestijl. Delen van het stucwerk en wandschilderingen zijn bewaard gebleven.

Zie ook