Kasteel Geusselt

Uit Amiepedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Kasteel Geusselt heden

Van Kasteel Geusselt was er al sprake in 1381, toen Jan van den Herte het Land van Geusselt tot leen van Valkenburg verhief.

Beschrijving

Het landgoed was vroeger door water omgeven en over een valbrug aan de oostzijde bereikbaar. De hoofdbouw dateert uit circa 1620 en bestond toen uit een rechthoekig bouwblok, waarvan de muren opgetrokken waren uit speklagen en de vensters met kloosterkozijnen gevuld. In de middenas stond een torenuitbouw die toen waarschijnlijk als traptoren heeft gefungeerd. Het nog bestaande hoofdgebouw van het kasteel werd in 1657 grondig verbouwd, getuige het opschrift op een gedenksteen.

De tekst luidt:

Anno 1657 recte et fortiter. Vertaling: In het jaar 1657 deugdzaam en moedig.

De ingang werd bij die verbouwing naar het middendeel verplaatst en versierd met mergelstenen decoraties. De zijvleugels werden rond 1800 aan het hoofdgebouw vastgebouwd. In het midden van de voorgevel bevindt zich een toren met een vroeg-18e-eeuws uurwerk, waarvan de maker onbekend is. De bakstenen brug over de slotgracht dateert uit ca. 1830.

Eigenaren

In de zestiende-zeventiende eeuw was kasteel Geusselt gedurende lange tijd in handen van de familie Van Pallant. Eerste heer van Geusselt uit deze familie was Jonkheer Dries van Pallant, die schout van Maastricht was van 1541 tot 1554. Na de familie Van Pallant kwam het kasteel achtereenvolgens in handen van de paters Augustijnen te Maastricht en Jan Schellart, kanunnik van Sint-Servaas. Mr. Carel van Brienen, advocaat te Maastricht en tevens burgemeester en schatheffer van Amby, kwam in 1674 in bezit van Geusselt. Jonkvrouwe Albertina van Brienen huwde in 1816 met Cornelius Cramer. Hun zoon Charles voegde zijn moedersnaam aan de zijne toe; van 1846-1877 was hij burgemeester van Amby. Als maecenas speelde hij een belangrijke rol bij de totstandkoming van de kerk. Naar hem werd er ook een straat vernoemd namelijk Cramer van Brienenstraat. Na zijn overlijden in 1888 kwam het kasteel in handen van respectievelijk de gebroeders Jurgens, mevrouw van Oppen-Boots en de weduwe Peperkamp-Van aelst.

Gemeentelijke herindeling

Bij de gemeentelijke herindeling van 1920 werd het Geusseltgebied toegevoegd aan het grondgebied van de gemeente Maastricht, die het kasteel in 1954 in eigendom kreeg. Het sterk verwaarloosde gebouw werd in 1997 door de Limburgse Monumentenstichting gerestaureerd.

Tijdelijk vliegveld

In de winter van 1944-1945 heeft er een tijdelijk vliegveld gelegen bij de Geusselt. Het vliegveld deed uitsluitend dienst als basis voor de verkenningsvliegtuigjes ten behoeve van de artillerie. Dat waren Piper-Cubs die in de volksmond 'den Dreuvige' [de Droevige] werden genoemd, mogelijk naar het geluid dat het toestel maakte.