Annexatie van Amby

Uit Amiepedia
Versie door Alphons Damoiseaux (overleg | bijdragen) op 30 jun 2020 om 16:06 (Nieuwe pagina aangemaakt met 'Annexatie van Amby. 1 juli 1970. 50 jaar geleden, 2 juli 1970 Schrijft Servé Overhof in het Limburgsch Dagblad onderstaand artikel naar aanleiding van de Annex...')
(wijz) ← Oudere versie | Huidige versie (wijz) | Nieuwere versie → (wijz)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Annexatie van Amby. 1 juli 1970.


50 jaar geleden, 2 juli 1970 Schrijft Servé Overhof in het Limburgsch Dagblad onderstaand artikel naar aanleiding van de Annexatie van Amby, Heer, Borgharen en Itteren door Maastricht.

Heer treurend, Amby feestend de stad in.

GROOT-MAASTRICHT, 2 juli — Met het vers afgescheurde kalenderblaadje van 30 juni nog in de hand maakte mr. G. Spauwen gisternacht om vijf over twaalf het laatste besluit bekend van b. en w. van Amby: „Een rondje voor de hele zaak".

De honderden in het gemeenschapshuis van Amby juichten. „Zoene gooje höbbe veer nog noets gehad", dicteerde de blazerssectie van de plaatselijke harmonie en de overvolle zaal met aanbouw van de tent nam het spontaan over. Amby had het hoogtepunt bereikt van een vierdaags feest waarmee het de beëindiging van zijn gemeentelijke zelfstandigheid vierde. Dat het om een afscheid ging. was men na zoveel dagen en nachten van feestvieren glad vergeten. Hel leek eerder een zomercarnaval en daar droeg de aanwezigheid van de raad van elf van de Sjlaaibök met prins Henk en prinses Rina in niet geringe mate toe bij. „Op de maon is de lol nog neet ontdek !'". zong en hoste de laatste lichting zelfstandige Ambynezen, maar toen het eenmaal middernacht had geslagen, stapte men met groot gemak op het Maastrichtse carnavalsrepertoire over: „Noonk- Haarie dee is knatsj" en „Meer. kom oet de zeedeleer “! '.

GEEN POTVERTEREN in Heer. Amby nam het feit van zijn „naasting" door grote broer Maastricht meer met een lach dan met een traan. Anders was het in Heer gestemd. De hele avond zocht men daar tevergeefs naar iemand van gemeentebestuur, raad of gemeentepersoneel. Een enkeling wist het gezelschap en masse op te sporen in de achterzaal van een Chinees restaurant in... Wyck. Men verkeerde er bepaald niet in juichstemming. Burgemeester mr. L. Corten, zijn wethouders, raadsleden en ambtelijke medewerkers hadden de eetgelegenheid omgetoverd in een ‘Chapelle Ardente’. Niettemin deden zij de opgediende rijstgerechten alle eer aan. De laatste burgemeester van Heer wilde op voorhand een misverstand uit de wereld helpen: „We zitten hier 'ieder voor eigen rekening. We zijn beslist niet aan het potverteren !". Tegen het scheiden van de markt werd aan enkele tafeltjes nog een glas bier besteld. Omdat de sambal zo pittig was geweest en voor een deel ook om het verdriet te verdrinken.

De burgerij van Heer had voor het grootste deel op het normale uur het bed opgezocht. Degenen die met het naderend einde van Heer de meeste moeite hadden, waren bijeengekomen in cafés aan Dorps- en Schoolstraat. In het lokaal van de Koninklijke Harmonie van Heer kwamen de instrumenten uit het foudraal. Plots waren er ook zwarte vlaggen en wisten enkele Heerder dames zich in no-time te transformeren tot wenende vrouwen. Zij maakten daarbij een gretig gebruik van meegebrachte zwarte sjaals. Zo trok men de straat op: de Maastrichtse Schoolstraat !

Dat er twintig minuten later al een patrouillewagen van de Maastrichtse gemeentepolitie in de kom van Heer werd gesignaleerd, werd niet door iedereen even hoog gewaardeerd.

Borgharen en Itteren. In alle opzichten doods was het die avond in Borgharen en Itteren. Men was er vroeg naar bed gegaan en in het handjevol dorpscafés werd van de tapkranen niet veel meer activiteit verlangd dan op een andere doordeweekse avond. Aan de lantaarnpalen glommen de gloednieuwe haltebordjes van het Maastrichtse Gemeentelijk Aulobussenbedrijf. Zij waren de enige aanwijzingen voor de annexatie die klokke twaalf een feit was geworden.

Amby. Wie per se de overstap van dorp naar stad van nabij wilde meemaken, werd op zijn rondtocht steeds weer naar Amby getrokken. Daar scheen geen eind te komen aan het feestvieren. Naarmate het later werd, nam het aantal gasten van buiten toe. Men kon er zelfs Maastrichtse raadsleden uit ver verwijderde wijken ontmoeten en ook de directeur van een Maastrichtse gemeentelijke dienst.